Skraplanie, czyli to co dzieje się pod obudową pieca

Piece kondensacyjne to najbardziej popularne sprzęty wybierane przez inwestorów do grzania budowanych budynków. Jest to ekonomiczny i efektywny pomysł na odgrzewanie. Kondensacja w kotle to po prostu skroplenie pary wodnej zawartej w spalinach. Ze spalania paliw kopalnych, składających się głównie ze związków węgla i wodoru, otrzymuje się dwutlenek węgla i parę wodną. Woda jest też jednym ze składowych każdego materiału opałowego oraz powietrza atmosferycznego, które dociera do palnika kotła. W skutku tego spaliny z pieców w dużej części złożone są z pary wodnej. Standardowe kotły bez możliwości procesu kondensacji nie korzystają z całej energii zawartej w spalanym w nich materiale opałowym. Część, określana mianem ?ciepło utajone?, uchodzi z parą wodną razem ze spalinami. Aby do ogrzewania wody w piecu zostało zagospodarowane oraz ciepło utajone, para wodna zawarta w spalinach musi się skroplić, ponieważ w tym toku jest uwalniana energia cieplna. W okolicznościach, które występują w układzie odprowadzania spalin kotła kondensacyjnego (skład mieszanki paliwa, ciśnienie), łatwo podlega ona kondensacji, czyli przechodzi ze stanu gazowego w ciekły. Wystarczy aby spaliny obniżyły swoja temperaturę w wymienniku ciepła pieca do temperatury momentu skraplania, która dla gazu ziemnego spalanego w najlepiej wyregulowanym palniku wynosi około 57°C. Powstały kondensat, czyli skroplona para wodna, to pozostałość opisanego procesu. Jest usuwany poprzez odpływ kondensatu na zewnątrz pieca.