Sposoby izolacji ogrzewania podłogowego

Przy projektowaniu ogrzewania podłogowego należy uwzględnić optymalną ilość miejsca na izolację. Stosowna grubość pokrywy izolacyjnej zabezpieczy budynek przed stratą ciepła do gruntu i podbudowy. Im większa warstwa tym lepiej, aczkolwiek standardowo stosuje się wartość co najmniej 100mm dla posadzki na gruncie, tymczasem dla stropu przyjmuje się wielkość przynajmniej 2,5 cm. Poprzez umieszczenie odpowiedniej warstwy chroniącej szacuje się, że 85% ciepła trafia z powrotem do budynku. Do izolacji podłogi stosuje się płyty styropianowe typu EPS lub XPS. Pierwszy typ styropianu tworzą spienione granulki zgniecione w blok, który w kolejnym etapie dzielony jest na mniejsze płyty. Jego powierzchnia jest porowata, co powiększa jego właściwości do nasiąkania. Lepszym rozwiązaniem są płyty XPS, które produkowane są o docelowych rozmiarach. Płyty te mają jednolitą strukturę o gładkiej nawierzchni. Istotną kwestią jest klasa styropianu, czyli ilość surowca wykorzystana na wyprodukowanie jednej paczki styropianu. Im większa waga tym właściwości ochronne są lepsze. Do zaizolowania podłogówki nie wykorzystuje się folii metalicznej gdyż nie ma ona cieplnych cech ochronnych. Stosuje się ją w celu ochrony tafli ze styropianu przed wodą z warstwy betonu oraz do wyznaczania punktów na przewody wodnej podłogówki.